Sinterklaas-voorbereidingen

Zoals iedereen weet is het vandaag de verjaardag van de goed sint en dat moet natuurlijk worden gevierd. Daarvoor heb ik gisteren allemaal heerlijk nederlandse lekkernijen gemaakt die natuurlijk helemaal bij het thema passen. Daaronder vallen natuurlijk heerlijke speculaasjes, pepernoten, schuimpjes en ik heb ook geprobeerd taai-taai popjes te maken maar die zijn door een domme fout in het laatste stadium verloren gegaan. Door mijn domme actie van het de computer aan doen zijn ze verbrand. Dat is erg jammer maar ik denk dat ik er nog wel wat aan kan redden.

Maar, zou de goede sint wel zo ver komen? Ik denk dat we maar extra hard moeten zingen zodat ie het hoord. Op mijn geliefde strijkinstrument kan ik indertussen ook al een tig aantal sinterklaas liederen spelen dus als we allemaal hard bleren en ik speel extra hard hoord ie het vast wel! En anders op z'n terugweg naar Spanje moet ie maar een kleine omweg maken....dan komt ie wel te laat, maar dan doen we net dat hij normaal altijd bij ons bij nieuwjaar komt!

Ik zit eigenlijk nu op school in het computeruur dit te typen aangezien ik heb besloten om een weekje niet te internetten, vraag me af of ik dat vol houd!

Groeten Carmen

PS: binnenkort ook plaatjes zult ge zien!

Lees dit!

Om een een of andere duistere reden kan blogger de plaatjes niet in de goede volgorde zetten en dus daarom in het volgende bericht ziet men een overvolle kamer eerst, dat is het recente plaatje, en daarna het lege kamer plaatje, dat is mijn kamer heel erg in het begin. Dus...swap ze maar in je eigen brein in de goed volgorde!

Het spijt me zeer!

Zoek de verschillen! In mijn kamer...

Gegroet!

Vandaag besloot ik eens mijn opslag usb stick eens te gaan bekijken en ik kwam er een paar leuke foto's tegen. Een beetje het type: zoek de verschillen! Als ge de verschillen vind dan mag ge ze in een comment zetten!

Op dit plaatje, hier beneden dus, ziet men mijn kamer toen wij pas net in Glyfada aankwamen, toendertijd vond ik het een geweldige verbetering en meende ik mij dat er ondzettend veel ruimte was, aangezien ik eerste samen met Anna in een kamer sliep. Het recente plaatje laat ons het totaal omgekeerde zien, zo is mijn kamer nu! Vol hé?

Lang, lang gelee...

Beste Lezers,

De laatste tijd ben ik weer eens veelste veel bezig geweest met allerlij andere dingen ( lees: ben bezig geweest andere blogs te maken) heb mijn eigen ik-blog weer eens hopeloos verwaarloost. Morgen heb ik een vreselijk proefwerk Geometrie, waar ik al 2 weken tegenaan zit te hikken. Verder gaat het met het cello spelen al vele malen beter en de meeste liedjes beginnen nu ook herkenbaar te worden. Tevens ben ik begonnen met sinterklaas liederen alvast te oefenen want ik heb zo'n idee dat ik wel twee keer zo hard moet spelen mocht ik willen dat de goede sint ook hier in het verre Griekenstan langskomt! Welnu, hard spelen gaat ook al goed, nu de qualiteit ook nog!
Verder is de school weer echt begonnen en ik ben druk bezig met leren, griekse lettertjes schrijven ( huiswerk dus) en al dat huiswerk uit mijn hoofd te leren...dat laatste vergaat me niet zo al te prima maar dat moet hier nu eenmaal!

Ik denk dat ik nog maar eens een blikje werp op mijn al veelste vaak doorgebladerde Geometrie boek!

Vaarwel, Fietswel en nog veel meer Beweegwellen gewenst!

Carmen

Strijkstok is gearriveerd!

Zekers, misschien mochten jullie het nog niet weten, maar de buren ende bewoners van dit appartement weten het al voor 1 dag! Carmen's duitse strijkstok is gisterendag gearriveerd en ik ben er erg blij mee! Ik heb al heel wat afgezaagd, aangezien het in het begin nogal vreselijk klonk. Nu gaa het al stukken beter. Ik kan momenteel ook film muziek spelen ( denk aan E.T, Jurrasic Park en Star Trek the Motion Picture). Mijn oude lesboeken heb ik al uit, maar ik ga door totdat ik ze kan spelen zonder de noten te lezen ( handig voor als de stroom uitvalt...)
Dat was mijn bericht tot nu toe aangezien mijn lenzen momenteel bijna aan het uitvallen zijn en dat toch word opgevangen als een teken van vermoeidheid!

Tot schrijfs!,

Carmen

Salsa dansende Carmen!

Ja, dat leest ge helemaal correct! Carmen is begonnen met danslessen. Hoera! Ik had nooit gedacht dat ik dat ooit zou gaan doen, maar het is toch wel erg leuk. Vandaag hebben we weer een stukje meer van de Salsa geleerd, met veel draaien. Gelukkig kan ik de basispassen al goed en verliep het eerste deel prima.
Enige nadeel: nu word ik de hele dag achtervolgt door one-two-tree-five-six-seven....het voetenpassen gedoe aangeduid in cijfers ( waarom de vier er niet in zit mag iedereen zelf bedenken en in een comment schrijven).
Welnu, dat was het blije bericht dat ik zo nodig wou vertellen aan de wijde buitenwereld!

Gegroet, Carmen

Brr-koud en zere vinger

Zozo, dit keer een minder snel getypt berichtje, mocht ge dat al hebben gemerkt als ge dit leest....aangezien SuperCarmen zaterdagavond met haar geliefde vinger tussen de buitenschuifdeur kwam ( %^$%^deur...als ie dat nog eens doet..). Het was namelijk keihard aan het regenen en als echte regenliefhebber stormde ik naar de deur toe om de deur open te doen zodat er frisse lucht in het huis zou komen...helaas is het plan nooit uitgevoerd. Met de desbetreffende vinger gaat alles goed, beetje opgezwollen maar dat valt weg in de afronding...Gelukkig kan ik nog typen, cello spelen en huiswerk maken, mijn bezigheden dus. Een groot geluk: nu hoef ik niet meer te helpen de was uit te wringen! Blij, blij. Daar moet ik wel over zeggen dat het niet helemaal een sociale gedachte is om dat te denken want nu moet mijn mammie het helemaal zelf uitwringen...
Verder is de temperatuur gedaalt tot oncristelijke temperaturen....15 graden! Hoe komen ze erbij! En hoe overleven die Nederlanders dat! Brrr, blijkbaar ben ik toch al best Grieks geworden ( de temperaturen dan..voor de rest ben ik nog echt nederlands). Ik ga eventjes een trui aan doen aangezien mijn geliefde typende vingers een beetje blauw aan het zien zijn..... * rent weg*

Hoera, ik typ nog!

Ja, als men zo kijkt naar het laatst gepostte berichtje zou men al snel tot de conclusie komen dat ik niet meer typ. Maar toch bewijst deze post weer het tegendeel! Jawel, ik schrijf nog!
In de tussentijd die tussen het begin van de school en nu hebben gelegen heb ik veel nieuwe hobbies bedacht, ben ook weer met cello spelen begonnen en heb ook een rots ontdekt, zoals men kan lezen in mijn livingstone blog. Ik ben momenteel druk bezig met het breien van een lange sjaal, of zoals het project begon onder de naam: Doctor Who sjaal...en zoals het nu bekend staat als: Het oneindige project...maar ik heb goed hoop dat het ooit af komt. Op school gaat alles goed, de juffen en meesters hebben natuurlijk nog steeds de nare gewoonte om wat af te kwebbelen op rappe snelheid in hun moedertaal, het grieks, wat ik meestal mis...maar veel maakt dat ook niet uit, voor ik mijn huiswerk wel kan maken!
Op het moment is Anna haar kamer aan het opruimen, een speciaal en niet veel voorkomed fenomeen, en zoals ik nu hoor gaat het ook niet meer gebeuren aangezien Anna's humeur er niet op is vooruit gegaan!
Huiswerk is zoals veel tieners al hebben gemeld iets wat veel voorkomt en helaas ook uit een onuitputtelijke bron stroomt....en dus ben ik ook bezig om de never ending stream op te ruimen door het allemaal te maken. Maar, waar wolken zijn is ook wel ooit een lichtstraal....ik kijk uit het raam en ik zie een blauwe lucht dus ik zie dat de wolken voorbij zijn!
Ik ga weer eens! Tot de volgende post dan maar!

Laatste week vakantie!

Deze nacht kwam ik er met een schok achter: dit is mijn laatste week vakantie! Ja heus, ik was het bijna vergeten, maar ook aan mijn eindeloze vakantie komt een einde ( dat maakt het dus niet zo eindeloos als ik al eerder had gezecht). Dinsdag 11 september begint mijn school weer, een andere school dan vorig jaar. Dit jaar ga ik naar een heuse griekse school, wat toch wel een hele stap in dieper water is voor mij. Ik hoop dat het gaat lukken en dat ik niet te ver achter ga lopen. Verder heb ik ook weer nieuwe plannen gemaakt. Ik ben van plan om weer Cello te gaan spelen, al was het maar voor een maand en ik ben ook begonnen met Kaligrafie. Beide zullen veel van mijn tijd in beslag nemen maar ik peins daar nog niet over! Eerst nog genieten van de vakantie!

Groetjes aan iedereen.

München

Hoera! Carmen heeft eindelijk Emmy opgezocht! Na 5 hele jaren was het dus best een schok toen de dag eindelijk kwam dat ik met de trein van 7 uur naar Utrecht Centraal ging. Compleet uitgerust voor 5 dagen logeren en een tropenhelm zodat ik zou worden herkend...aangezien ik indie 5 jaren toch wel een beetje ben veranderd! Dat loste meteeen ook het probleem op van het de andere herkennen, want ik was er zeker van dat ook Emmy flink zou zijn veranderd! En dat was ook zo, maar ze was gelukkig niet onherkenbaar geworden. De trein van 8 uur, een heuse IJS trein ( ICE), bracht mij om precies 10 voor 3 in München aan. Het was een lange reis en ik had het zeker niet gered zonder mijn zware boek, Stephen Hawking het Universum zware kost letterlijk en figuurlijk, en muziekjes die op mijn MP3 speler stonden. Het weer in München was heerlijk, veel beter dan dat het in Nederland was geweest. Toen ik de trein uit stapte voelde ik de hitte mij tegemoet slaan.Zowaar München een kopstation is stonden Emmy, Maarten en de moeder van Emmy daar al op mij te wachten. De hoed deed zijn werk en ik was prima herkenbaar. Met de U of S bahn gingen wij richting het dorp met de langste naam van Duitsland dat tevens de woonplaats van Emmy was. Hohnkirchen Siegersbrunn( waarschijnlijk met ergens een spellingsfout maar daar struikelen we nu eventjes niet over). Het dorp was echt een duits dorp en hun huis was een groot huis. Weldra had ik een rondleiding door het huis en wist ik ongevier wie waar was. Die dag hebben we niet veel meer gedaan aangezien ik al best moe was. Wat ik overigens ook nu ben, en doordat er ook nog eens te kort aan tijd is om dit helemaal af te schrijven komt de rest later nog wel!

Blik op Proefwerkweken

Eindelijk, zul je wel denken, komt dat verslag er eens aan. Ik heb nu examen tijd, en in tegendeel wat je zult denken, heb ik eigenlijk heel veel vrije tijd. Aangezien ik namelijk gedurende het jaar altijd al mijn best deed en de stof dus eigenlijk al ken. Vrijdag tekstverklaring, niet mijn sterkste kant, maar dat betekend dat ik vandaag nog niet veel hoef te studeren van mijzelf. De grote reden achter mijn uitstel en verwaarlozing van contacten is heel simpel: gewoon geen zin om achter de computer te gaan en mijn tijd aan het typen van emails te verspijkeren! Maar vandaag heb ik daar verandering in gemaakt, zoals je ziet bij de komst van dit mailtje, ik had vandaag het examen van Grieks, en daar was ik gister de hele dag mee in de weer want ik kon alles maar niet onhouden, ik ben zelfs een keer in slaap gevallen op mijn boek zo saai is die les! Maar nu die stress weer achter de rug zit en de nieuwe stress nog wat vooruit ligt, zit ik weer vol energie en stuur ik dus mailtjes.

Verslag van Creta

Zoals belooft en lang naar uitgekijk, kwam die vakantie er eindelijk aan. Voor mij is altijd de schooltijd tussen kerstmis en pasen de langste, en saaiste waar alles monotoon word en je uitgeput word met nieuwe dingen om te onthouden. Eindelijk was het die dag waar ik zo naar uitzag, de dag van het vertrek. De week daarvoor kon ik natuurlijk nog niet stilzitten met het idee van vakantie, en was ik dus al begonnen met inpakken. Na veel geprop kreeg ik alles dan toch in de goede maat koffer ( want wij willen altijd licht reizen). Zo kwam het dat ik mijn schooltas had ingezet voor een deken en eten, want het zou een nacht boot worden. Toen idereen klaar was om te vertrekken, na wat stekelige gesprekken en discussies omtrend te reis, pakten we de tassen en wiplala ( ja die moest ook mee) keken nog eventjes of alles in orde was bij de konijnen die thuis zouden blijven, en bij mijn allerliefste schatten van planten ( want ze uitgedroogt terugvinden zou voor mij iets ergs zijn). Toen alles dus klaar was gingen we naar de bus. We waren op tijd gegaan want rennen met tassen is een ramp. Na een hete en wobbelige rit naar de haven moesten we daar ook nog ver lopen aangezien onze bus niet naast de boot stond. Daar kocht George nog eten want hij had het idee dat ons meegebrachte voedsel niet genoeg zou zijn. Daar gingen we dan de boot op, we waren aan het haasten omdat we een goede plek wouden hebben, aangezien onze nachtrust daar vanaf zou hangen. Onze boot was vernoemt naar die persoon waarnaar bijna alles is vernoemt in Athene, Eleftherios Venizolos, beroemd persoon wat ie heeft gedaan weet ik al niet meer ( ik kan toch niet alles onthouden want idereen zegt weer dat iemand anders belangrijk is) die uit Creta was. Geluk, de boot was nog half leeg toen wij eraan kwamen en we liepen meteen naar de vliegtuig stoelen aangezien we een cabine te duur hadden gevonden. Daar vonden we een perfecte slaapplek die we meteen helemaal bezetten. Zo kwam het dat we toen we aankwamen die ochtend om 7 uur ( boten hebben bijna altijd vertraging, we hoorden om 6 uur aan te komen maar het was geen ramp eerder een goed gebeuren) en tot onze grote vreugde leek de kleine haven van Gania niet op de atheneese. De snelheid was duidelijk langzamer en de mensen waaren totaal anders. Rustig, frisse lucht en het gevoel van vakantie omringde ons en al snel waren we helemaal blij. Daar stopte het blij nog niet, we gingen meteen een auto huren en tot grote vreugde was die al open ( we hadden ons voorbereid op uren wachten tot ie open zou zijn). We huurden de kleinste auto omdat ons budjet zeer laag was, maar we pasten er prima in. Al snel gingen we de weg op, mam moest eerst een beetje wennen aan de nieuwe auto aangezien andere auto's altijd moeilijk rijden. Ons vakantie oord bevond zich in het niet toerischtishe zuiden. De enige weg daarheen was een klein rood weggetje die meeviel toen we hem gingen rijden. Een maal aangekomen daar brachten we meteen onze spullen in het apppartement dat we hadden gehuurd in Paleio Gora. Het was van een zwitsterse dame en daarvoor zeer wit en aangestreken, en schoon bovendien. Het dorpje was zeer klein en meteen de eerste dag waren we er al helemaal blij mee. Die dag gingen we eerst nog een siesta houden aangezien we niet echt wakker waren. Daarna gingen we meteen de winkels opzoeken en tot onze grote verbazing kon men hier in dit kleinste dorp op het woeste eiland Bruine Suiker kopen! Een product dat de Athenenaaren nog nooit hebben gehoord. Daarmee hebben we dan ook veel ontbeten. Nadat we het benodigde hadden ingeslagen gingen we naar het strand. Het was het rustigste strand omdat er gewoon nog geen toeristen waren. Het dorpje heb ik samen met Mamma die volgende dagen helemaal uitgeplozen, niets bleef onopgemerkt voor onze camera's! Anna was helemaal gek van het strand en was daar dan dus ook altijd te vinden, bezig met zandkastelen te bouwen. We hebben verscheidene uitstapjes gemaakt, sommige wat verder weg en die bestonden bijna alleen maar uit auto rijden ( zoals die keer dat we naar de beroemde Samaria Kloof gingen) en sommige die met de voet konden, mama en ik waren naar het andere strand gegaan via een stof weg en het liep heerlijk geen kip op de weg ( ook geen honden want die kunnen de pret soms flink bederven). Een keer besloten we om via het kleinste paatje op de kaart naar het roze strand van Elafonisi te gaan, aangezien dat korter was. Helaas bleek dat de vreselijkste weg te zijn om af te gaan met een stads auto, met stenen waarop we uitgleden en enge bochten met in de diepte ravijnen. Dat avondtuur zullen we nooit meer vergeten, want er waren tijden dat we met zijn allen zo gespannen waren dat we er een hele stad mee zouden kunnen lichtgeven! Gelukkig was het strand wel mooi maar we konden niet meer terug met de auto over de zelfde weg, aangezien het te stijl was. Gelukkig was de om weg veel beter en ook veel sneller! De wegen in het zuiden van Creta zijn er zeer weinig dus waar je ook heen wil, je moet altijd om over de zelfde weg! Toen het de tijd was dat George weg zou gaan, hij ging eerder weg om op die manier het heilige pasen bij zijn eigen familie te kunnen vieren, brachten we hem weg. Waarbij we ook eventjes de stad Rethimnon en Gania bezochten. Rethimnon was echt heel erg mooi, maar het toerime was al best diep aan het eten en wij vond het zuiden toch echt veel leuker. Zodra iets is aangetast door Toerisme is het niet meer leuk. Net als schimmel! Rethimnon zelf was een mooie stad en we vonden het een leuk uitstapje. Eenmaal terug in het dorp zonder George begonnen Mamma en Ik de ondekkingstochten per voet in de omgeving. Anna ging nooit mee, want die verkoos het strand liever. Zo heb ik ook mijn meeste bruine kleur opgedaan! ( die helaas er al weer af is..)
De tijd vloog en al snel kwam pasen eraan. Wij gingen uiteraard ook naar de kerk om het gedoe te zien hoe ze het op Creta deden. Er stond alleen een straf briesje dus de vlammetjes die je normaal naar huis hoord te nemen haalden bij niemand het huis, bij iedereen ging ie aan, bij ons dus ook. We kregen daar ook nog overheerlijk paasbrood aangeboden, net als iedereen van het dorp ( er waren geen toeristen toen). Alles bij elkaar heeft Creta een onuitwisbare indruk gemaakt en ik vond het daar zo leuk dat ik daar later wil wonen! Toen we terug moesten, zoals gewoon is, hadden we geen zin. De boot terug had een andere naam en was dus ook anders van binnen. Wederom hoopten we op een goede plek in de vliegtuigstoelen, maar helaas waren er geen deuren daar dus stonk het daar heel erg. Wij noemden dat voor de lol het Stinkhol. Daar konden we met geen mogelijk heid slapen dus vertoeften we dan maar op stoelen voor het restaurant. Daar sliep het helemaal niet goed want mensen bleven maar rondlopen. Uiteindelijk hebben we wel een beetje geslapen want we waren er opeens! Toen we thuiskwamen dachten we dat we geen energie hadden om ook maar iets te doen. Dat was niet waar want zodra het idee van het huis veranderen in ons hoofd popte gingen we dat meteen doen. Uiteraard sliepen we die nacht prima. Anna slaapt nu in de voormalig kamer van mamma, ik heb niets veranderd.

Ja ik kom er echt aan!

Ha lezers van mijn Blog, ja zoals ik al had vertelt in mijn eerdere berichtje stond er dat ik meer uitgebreid zou gaan vertellen over mijn komst. Nu nederlandertjes, als ik jullie was dan zou ik maar mijn riemen vast doen want hier komt jullie doorgriekste Nederlandertje aan! Ja, het zal wel eventjes wennen voor mij zijn want ik ben al flink gewent aan de Griekse manieren. Ik weet nu al dat ik midden op de weg ga lopen in de rustige en uitgestorven straten van Soest, ik moet daar altijd aan wennen omdat ik zo gewent ben dat je niet op de stoep kan lopen, hier staan daar allemaal bomen op! En natuurlijk dat heerlijke weer dat er huist boven de daken van de Nederlandse Huizen. Ja daar zal ik echt aan moeten wennen. En natuurlijk aan mijn grootste probleem meestal: als er iemand tegen me praat die ik niet ken denk ik altijd meteen:" Hé, wat leuk deze persoon spreek waarachtig Nederlands". Door die rare gedachte versta ik het gesprek niet en spreek in meestal in de eerste week engels! Ja dat gebeurt er nu met vergriekste Nederlanders! Ik ben nu al bezig mijn koffer in te pakken, zodat ik prima kan leren in de week en niet alleen maar denken aan mijn reizen! Ja want ik vlieg al op 16 Juni. Vrijdag heb ik dan mijn laatste examen, geschiedenis waar ik mijn volledige hoofd bij moet hebben, dus kan ik niet opletten. Precies om 9 uur stijgt mijn vliegtuig op dus dat word vroeg opstaan. Ja, en dan, kom ik om 12 uur in de dag aan in Nederland. Ik weet nu al zeker dat ik daar een cultuurschok zal krijgen maar ik heb 2 maanden of zo om er aan te wennen! Wel, niets meer te melden, ik zal ze maar waarschuwen in De Bibliotheek zodat ze daar de boeken alvast goed vastgekit hebben want de BoekenVerscheurder komt eraan! Tot Ziens!

Nederland ik kom eraan!

Ja dat lezen jullie allemaal heel goed. Ik kom eraan, en niet eens in zo'n lange tijd. Ik kom op 16 juni zoals het er nu uitziet! Ik heb er al helemaal zin in, om te fietsen en om gewoon de hele Bibliotheek uit te lezen. En om iedereen een bezoekje te geven als ik dat wil! Maar ja, eerst moet ik eens door die examens heen te komen, waar geen einde aan lijkt te komen. Morgen Natuurkunde, ik weet zeker dat dat goed gaat, want ik heb veel geleerd, ik wil graag 20 van de 20 halen. Ik denk dat het nu een beetje laat word, maar ik weet zeker dat ik morgen hier nog een ellenlang vervolg van schrijf!

Dit ben Ik

Leuk dat je mijn Blog heb gevonden! Ik kwam erachter dat het " fairly easy" is om er een te maken dus was de verleiding groot en de minpunten klein, en zo kwam het dat ik er dus ook eentje heb gemaakt. Hier kun je lezen wat ik denk en allerlei andere dingen. Ik heb namelijk ook mijn eigen rare theorieen en misschien is het ook wel leuk voor anderen om dat te lezen. Misschien ben je het er ook wel mee eens. Zo ja, laat gerust een berichtje achter. Wel, iedereen die mij kent weet ongeveer wel wie ik ben. Ik ben dat meisje dat daar achter de computer de hele dag zit of alleen maar boeken zit te lezen ( als het vakantie is). En natuurlijk ook dat leuk geklede meisje dat op Castlefest rondloopt, want ik heb weer een nieuwe outfit bedacht. Ik vind het erg leuk om buiten te zijn, en je kunt me daar de hele zomervakantie in nederland, van 17 Juni tot 23 Augustus, dan dus ook vinden. Dan weer op de fiets en dan weer te voet. En misschien vind je me misschien wel in een museum over Middeleeuwse dingen, aangezien dat mijn grote interresse is. Nu ik zo lekker aan het typen ben, misschien post ik hier mijn leuke verhalen ook wel! We zullen zien, beter kun je dus maar vaak kijken, aangezien ik dat meisje ben dat het liefst de hele dag achter de computer zit te lezen en bezig te zijn. Ja ik ben zeker weten wel de boekworm en de wizz kid van het huis! Nu, ik denk dat degenen die mijn nog niet kenden, of niet wisten dat ze me al zo goed kenden, nu een " fairly good" plaatje van mij hebben!